Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009

ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ … ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ



ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ … ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ

Ο Γρηγόρης Βαλτινός

στο ΘΕΑΤΡΟ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ
ΒΑΣ. ΟΛΓΑΣ 150, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΤΗΛ : 2310-831565

με το έργο του Νόελ Κάουαρντ

ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ … ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ!!!
Από Τετάρτη 22 Απριλίου

Ο Γρηγόρης Βαλτινός, μ’ ένα λαμπερό και μεγάλο θίασο ξεκινά στις 22 Απριλίου στο Θέατρο ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ τις παραστάσεις της κλασσικής κωμωδίας του Νόελ Κάουαρντ «ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ…ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ!!!».

Το «ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ…ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ!!!» που ο πρωτότυπος τίτλος του είναι «Present Laughter», είναι ένα έργο διασκεδαστικό, γρήγορο και σπαρταριστό, που αγγίζει τα όρια της φάρσας .
Κάτω από την επιφανειακή του όμως ελαφρότητα κρύβει βαθύτερα νοήματα και υπαρξιακούς προβληματισμούς. Από τη μια μεριά ο κόσμος του θεάματος, με τη λάμψη του, τις ανασφάλειές του, τη γοητεία του, τα προβλήματα του, αστεία ή σοβαρά κι από την άλλη μεριά η ζωή, η αληθινή ζωή των ηρώων του έργου, η απομυθοποίηση της αίγλης των προβολέων, η σάτιρα ανομολόγητων στιγμών της ανθρώπινης φύσης.

Στο θίασο του ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ πρωταγωνιστούν εκτός από το Γρηγόρη Βαλτινό, οι: Πέγκυ Σταθακοπούλου, Νεφέλη Ορφανού, Χρήστος Ευθυμίου, Βύρων Κολάσης, Κατερίνα Μάντζιου, Φώτης Σπύρος, Τζένη Θεωνά, Χρήστος Συριώτης, Ιωάννα Χιώτη.

Απόδοση - σκηνοθεσία : Γρηγόρης Βαλτινός
Σκηνικά - Κοστούμια : Γιάννης Μετζικώφ
Μουσική Επιμέλεια : Όλγα Λασκαράτου
Φωτισμοί : Παναγιώτης Μανούσος
Βοηθός Σκηνοθέτη : Χαρά Μπαλτά
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Θεάτρου: Λάκης Λαζόπουλος
Θεατρικός Επιχειρηματίας: Κάρολος Παυλάκης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ:
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΤΣΑΡΤ


ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ
ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
(ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ 7-9
ΠΑΛΙΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΤΗΛ 2310 458 591-2)

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΤΣΑΡΤ
Του ΕΡΙΚ –ΕΜΜΑΝΟΥΕΛ ΣΜΙΤ
Με τον ΠΕΤΡΟ ΦΥΣΣΟΥΝ

ΑΠΟ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ ΜΕΧΡΙ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Ο Σμιτ μ’ αυτό το έργο του δεν επιδιώκει να μας διδάξει Μότσαρτ.
Όχι βέβαια . Δεν κάνει μουσικολογική μελέτη.
Με το εκπληκτικό ταλέντο του έγραψε ένα έργο που αφορά κάθε άνθρωπο όποιας ηλικίας και φύλλου.
Στιγμές που ζήσαμε και τις ξεχάσαμε κι άλλες που πέρασαν δίπλα μας και δεν τις προσέξαμε.
Καταφέρνει με τον μοναδικό δικό του τρόπο να μας προσφέρει μαζί με τη μουσική του Μότσαρτ ανάταση ψυχής, συγκίνηση, γέλιο, γαλήνη. Υμνεί τη ζωή και μας συμφιλιώνει με το θάνατο.
Μετάφραση: Τέτας Χατζηχρήστου
Σκηνοθεσία: Πέτρος Φυσσούν
Σκηνικά κοστούμια και βίντεο αρτ : Πάρη Μέξη
Μουσική επιμέλεια: Γιάννη Αναστασόπουλου
Παραστάσεις:
ΤΕΤΑΡΤΗ –ΠΕΜΠΤΗ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΣΑΒΒΑΤΟ : 9.15
ΚΥΡΙΑΚΗ : 7.30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ 20 € και 15 €

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

ΣΤΙΧΟΙ - ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ



ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΜΗΝΑ
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Δε σε ξέρω
μα έμαθα να σε ζηλεύω
βλέπεις αυτή που αγαπώ
στην αγκαλιά σου τη βλέπω
και εγώ μόνος μου μένω
θεέ μου πόσο τη θέλω
θα 'θελα να 'ταν δικιά μου
χωρίς εκείνη πεθαίνω
γιατί, γιατί να μην μπορώ εγώ να την κερδίσω
ξεριζώνω την καρδιά μου για να τη φέρω πίσω
μα δεν τα καταφέρνω
πάλι εσύ μου την κλέβεις
τη μικρή μου νεράιδα από τα χέρια μου παίρνεις
όλα δικά σου τα θέλεις
μα πριν έρθεις εσύ
την περίμενα εγώ στην αγκαλιά μου να μπει
μα δε φάνηκε
και έχασα το κορίτσι μου
από τότε πολεμάω να ξεφύγω απ' τη θλίψη μου
μη με παρεξηγείς
ξέρω πως δε σε νοιάζει
ξέρω πως το τραγούδι μου αυτό σε αηδιάζει
μα είναι ότι έχω
όλη μου η περιουσία
ένα κομμάτι χαρτί και λίγο φαντασία
πρόσεχε την
γιατί εγώ δεν μπορώ
νόμιζα θα 'ρθει να με βρει όμως δεν είναι εδώ
γιατί από μας τους δυο εγώ είμαι ο χειρότερος
στην καρδιά της μέσα είσαι σημαντικότερος

Δε σε ξέρω αλλά να την προσέχεις
αυτή που αγαπώ εσύ την έχεις
θα 'θελα να 'μαι εσύ για μία ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα

Δε σε ξέρω αλλά να την προσέχεις
αυτή που αγαπώ εσύ την έχεις
θα 'θελα να 'μαι εσύ για μία ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα

Πρόσεχε την έχει περάσει πολλά
ο χειρότερός της φόβος είναι η μοναξιά
όταν δεν είναι καλά χάιδεψες της τα μαλλιά
πες της γλυκόλογα στ' αυτί και κράτησε την σφιχτά
μην μου την κάνεις να κλαίει τέτοιο πλάσμα είναι κρίμα
τα ματάκια της στίχοι απ' το πιο όμορφο ποίημα
κι αν ποτέ σου θυμώσει δωσ' της μόνο αγάπη
κοίταξε μη ραγίσει γιατί είναι σαν πορσελάνη
όμορφη και πολύτιμη να της φέρεσαι έτσι
ένας άγγελος που στην αυλή σου έχει πέσει
κάποια βράδια
κάτι θα πάθει νομίζει
να της κρατάς συντροφιά
μέχρι τα μάτια να κλείσει και να κοιμηθεί
για να σε δει στα όνειρά της
που θα είσαι ο φύλακας ο γλυκός πρίγκιπας της
να πηγαίνετε βόλτες στα πιο όμορφα μέρη
γιατί σιχάθηκε εδώ πέρα όλο τα ίδια να βλέπει
και μην ανησυχείς εγώ γίνομαι σκόνη
δε θα την ενοχλήσω όσο κι αυτό αν με σκοτώνει
η καρδιά μου είναι μόνη
θα χαρείς επομένως
μ' αυτήν που εσένα αγαπάει εγώ είμαι ερωτευμένος

Δε σε ξέρω αλλά να την προσέχεις
αυτή που αγαπώ εσύ την έχεις
θα 'θελα να 'μαι εσύ για μία ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα

Δε σε ξέρω αλλά να την προσέχεις
αυτή που αγαπώ εσύ την έχεις
θα 'θελα να 'μαι εσύ για μία ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα

Δε σε ξέρω αλλά να την προσέχεις
αυτή που αγαπώ εσύ την έχεις
θα 'θελα να 'μαι εσύ για μία ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα...

By Sanjuro ft. Antonis